วิธีเลือกอุปกรณ์บำบัด PEMF และการตั้งค่า PEMF

การตั้งค่าหรือพารามิเตอร์สำหรับแอปพลิเคชัน PEMF

ปัจจุบันการใช้ PEMF มีตัวเลือกที่ชัดเจนบางประการ และการปรับพารามิเตอร์การรักษาให้เหมาะสมสำหรับแต่ละบุคคลและเงื่อนไขให้เหมาะสมอยู่เสมอ เราสามารถพิจารณาปัจจัยการรักษาหลัก 2 ประการอย่างกว้างๆ ได้แก่ ความถี่และแอมพลิจูด/ความเข้ม ปัจจัยอื่นๆ จะรวมถึงขนาดพื้นที่ของสนามแม่เหล็กไฟฟ้าและเงื่อนไขส่วนบุคคล ความถี่บางความถี่ที่ความเข้มบางอย่างอาจเหมาะกับบางเซลล์ได้ดีกว่าความถี่อื่นๆ

การศึกษาของ NASA ในปี 2008 แสดงให้เห็นว่า PEMF 10 เฮิรตซ์ที่ขับเคลื่อนด้วย 0.01 – 0.1 เกาส์ จะปรับเปลี่ยนยีนมากกว่า 10,000 ยีนในเซลล์ประสาท “ยีนจำเพาะ เช่น โปรตีนเมทริกซ์โอลิโกเมอริกจากเจิร์มไลน์ของมนุษย์, พรอสตาแกลนดินเอนโดเพอร์ออกไซด์ซินเทส 2, โปรตีนที่ตอบสนองต่อการเจริญเติบโตในระยะแรก 1 และสารตั้งต้นของโปรตีน 3 ที่มีผลผูกพันกับปัจจัยการเจริญเติบโตคล้ายอินซูลิน ได้รับการควบคุมอย่างมาก Keratin Type II cytoskelatal 7, ไมโทติกไคเนซินเช่นโปรตีน 1, ปัจจัยการถอดรหัส 6 เช่น 1, โปรตีนควบคุมมิโทติกป้อนกลับ 26 และโปรตีนการจับกรดเรติโนอิกของเซลล์ได้รับการควบคุม แต่ละชุดของทั้งสองชุดนี้เป็นเพียงตัวอย่างจากการเปลี่ยนแปลงของยีนประมาณ 320 ยีนที่เป็นผลจากการสัมผัสกับสนาม”

เนื่องจากนี่คือการศึกษาระดับเซลล์ การศึกษาในร่างกาย (ในมนุษย์) จึงมีเป้าหมายที่จะส่งความเข้มข้นไปยังเป้าหมาย ตามกฎแม่เหล็กกำลังสองผกผันของคูลอมบ์ความเข้มของสนามแม่เหล็กจะลดลงตามกำลังสองของระยะทาง ดังนั้น เพื่อให้ใช้สนามแม่เหล็ก PEMF ได้อย่างเหมาะสมที่สุดที่ความเข้มที่ต้องการในเนื้อเยื่อภายในร่างกาย การคำนวณความเข้มและระยะทางที่เหมาะสมจึงเป็นสิ่งจำเป็น

กล่าวง่ายๆ ก็คือ สนาม 1,000 เกาส์จะลดลงเหลือน้อยกว่า 10 เกาส์ หากอยู่ห่างจากร่างกายประมาณ 6 นิ้ว ดังนั้นไม่ว่าอุปกรณ์ของคุณจะสร้างความเข้มของสนามแม่เหล็กมากเพียงใด จริงๆ แล้วจะส่งไปยังเซลล์ภายในได้น้อยกว่ามาก โชคดีที่ร่างกายไม่ต้องการอะไรมากนัก ความเข้มของเรโซแนนซ์ชูมันน์น้อยกว่า 0.1 เกาส์ ความเข้มของสนามแม่เหล็กของโลกน้อยกว่า 1 เกาส์ และหัวใจที่สร้าง EMF ในขนาดนาโนเทสลา

งานวิจัย PEMF ส่วนใหญ่ใช้ความถี่ต่ำ ซึ่งปกติจะต่ำกว่า 50 Hz ในจำนวนนี้ ซึ่งพบว่าความถี่และความเข้มที่อยู่ในช่วงเรโซแนนซ์ของชูมันน์ (> 25 Hz) และความเข้มของสนามแม่เหล็กโลก (> 1 เกาส์) จะง่ายกว่าในร่างกายเมื่อร่างกายคุ้นเคยกับสิ่งเหล่านั้น

แม้ว่า PEMF ที่มีความถี่ต่ำมากที่ต่ำกว่า 15 เฮิรตซ์โดยทั่วไปจะมีผลในเชิงบวกต่อเนื้อเยื่อเป้าหมาย แต่การวิจัยเพิ่มเติมแสดงให้เห็นว่าการรักษาสำหรับสภาวะที่แตกต่างกันอาจต้องใช้ความถี่และความเข้มข้นที่แตกต่างกันเพื่อให้ได้ผลลัพธ์ที่ดีที่สุด นอกจากนี้ การผสมความถี่และความเข้มบางอย่างจะทำงานได้ดีขึ้นสำหรับกลไกระดับโมเลกุลและประเภทเซลล์ต่างๆ ตัวอย่างเช่น เซลล์ประสาทแสดงการตอบสนองที่กระฉับกระเฉงที่สุดที่ 10 เฮิร์ตซ์ และการตอบสนองลดลง 50% เมื่อย้ายไปที่ 5 และ 15 เฮิร์ตซ์

พบว่าโดยเฉพาะอย่างยิ่ง 10 Hz มีส่วนช่วยในการสนับสนุนเซลล์ประสาท ในทำนองเดียวกัน มีการศึกษาแถบความถี่ด้านล่างที่แน่นที่ 0.1 – 10 Hz เพื่อใช้ในการรักษาโรคข้ออักเสบรูมาตอยด์ นอกจากนี้เรายังมีการศึกษาความถี่ที่สูงกว่าที่ 50 Hz และ 75 HZหรือแม้แต่ 100 Hz ในบางการศึกษาซึ่งแสดงผลลัพธ์เชิงบวก แต่ก็เป็นการยากที่จะแน่ใจได้ว่าประโยชน์ที่ได้นั้นมีมากกว่าการใช้พารามิเตอร์อื่นที่ความถี่ต่ำกว่าหรือไม่

ในการตัดสินใจการตั้งค่า PEMF สิ่งสำคัญคือต้องจดบันทึกความถี่และความเข้มข้นที่ใช้ในการทดลองทางคลินิกอ้างอิง ซึ่งจะช่วยให้ผู้ประกอบวิชาชีพเข้าใกล้การเลือกอุปกรณ์ที่เหมาะสมและผลลัพธ์ที่ต้องการมากขึ้น

สิ่งสำคัญที่ควรทราบก็คือไม่ใช่ว่าการทดลองทางคลินิกของ PEMF ทั้งหมดจะสรุปได้ว่าการรักษาด้วย PEMF ให้ประโยชน์ต่อสุขภาพหรือบรรลุผลลัพธ์ที่ต้องการ เนื่องจาก “ระดับการบำบัด” ของสนาม PEMF ขึ้นอยู่กับปัจจัยต่างๆ เช่น เวลาในการรักษา ความถี่ และความเข้มข้น การศึกษาดังกล่าวจึงควรได้รับการตรวจสอบเพิ่มเติมเพื่อหาปัจจัยเหล่านี้ก่อนที่จะทราบว่า PEMF สามารถช่วยได้จริงหรือไม่ ตัวอย่างเช่น นักกีฬาบางคนอาจใช้ PEMF เป็นประจำนานถึง 7 วันต่อสัปดาห์เป็นเวลาหลายปี ในขณะที่คนอื่นๆ อาจใช้การบำบัดเป็นระยะๆ ก่อนและหลังกิจกรรมหรือการออกกำลังกาย ผลกระทบระยะยาวและระยะสั้นของการใช้งานเหล่านี้จะแตกต่างกันไป ขึ้นอยู่กับความเข้มข้นและความถี่ของ PEMF

เป็นไปได้ที่จะบรรลุผลลัพธ์ที่แตกต่างกันด้วยพารามิเตอร์การรักษาที่แตกต่างกัน อย่างไรก็ตาม มีการตั้งค่าบางอย่างที่มักพบในระบบ PEMF ในปัจจุบัน ยังมีงานอีกมากในการกำหนดพารามิเตอร์การรักษา จำเป็นต้องมีการศึกษาเปรียบเทียบเพิ่มเติม